Domek najfajniejszy na świecie!
"13-piętrowy domek na drzewie" Andy Griffiths
Książka opowiada o dwójce przyjaciół Andy'm i Terry'm. We dwoje mieszkają na 13-piętrowym domku na drzewie. Domek ma bardzo dużo pokoi m. in. kręgielnia, oczko wodne z rekinami, pokój poduszkowy, klika sypialni, pokój zabaw, fontannę z oranżadą i wielkie centrum dowodzenia. Jest jeszcze wiele innych pokoi, a część z nich jest nawet zapomniana przez nich samych.
W książce występują fantastyczne historie, a dwie z nich, które najbardziej utknęły mi w głowie, to dzień, w którym Terry wyczarowuje "kotnarka" i czas ucieczki przed syreną lądową. W pierwszej z nich, Teryy wziął kota od Jill i wpadł mu do głowy pomysł, aby kot zamienił się w kanarka. Kiedy Andy wszedł do pokoju, zobaczył biednego kota, którego Terry malował żółtą farbą. Chłopiec wyjaśnił, że chce przebrać tego zwierzaka za kanarka, bo zawsze o takim marzył. Nie zważając na prośby kolegi, podbiegł do zaczepionej na jednym z pięter deski i wyrzucił kota daleko poza konary drzew. Kolega niepotrzebnie się martwił, ponieważ kotkowy wyrosły skrzydełka, dzięki którym poleciał on do swojej opiekunki. W drugiej historii chłopcy mieli napisać książkę dla pana Nochala, ale przez cały rok tego nie zrobili. Pewnego dnia dostali ostatnią szansę, aby napisać i oddać książkę. Cały dzień pisali i rysowali, aż w końcu kiedy poszli coś zjeść usłyszeli dziwne dźwięki. Były to jęki syreny, w której jeden z chłopców się zakochał. Gdy włożyli ją do wanny, ona pokazała swoje prawdziwe oblicze. Była to brzydka istota przebrana za syrenę. Uciekali po całym domku przed nią, aż w końcu weszli do labiryntu śmierci. Gdy upewnili się, że ją zgubili uciekli przez tajne wyjście, a labirynt zamknęli, aby ta istota z niego nie wyszła.
Poza tymi historiami, chłopcy przeżywają jeszcze wiele przygód. Książka uczy nas, żeby zawsze pomagać sobie w potrzebie oraz, aby kreatywność zawsze była przy nas, a my wykorzystywali ją przy każdej okazji.
Bardzo tę książkę polubiłam, ponieważ dużo się przy niej śmiałam, a duża ilość przygód nie pozwoliła mi się od niej oderwać. Uważam, że książka jest godna przeczytania, a każdy kto ją przeczyta, na pewno nie będzie żałował.
Autor: Oliwka (6a)
